De meest gehoorde zinnetje tijdens mijn verblijf in India.

Soms elke 3 meter diezelfde vraag. En telkens weer alsof hen lever er van af hangt.

In India loop je niet even een winkel in en uit om later nog eens terug te komen. Nee, als je ook maar de minste interesse toont kan het spel beginnen. En dat spel is spannend. Eerst een kopje chai (thee). Vervolgens vliegen de tapijten en kleden om je oren. De één nog mooier dan de ander. Het maakt even niet uit wat je zegt; De indiër is aan zet en wil je laten zien wat hij in huis heeft. (Ik heb ontelbare keren beleefd knikkend dergelijke shows meegemaakt)

Vervolgens krijg je een hele rondleiding plus een uitleg over het productieproces. En dan valt op dat in India vrijwel alles nog met de hand gaat. Een wandkleed bestaat uit ontelbare stukjes stof die men handmatig aan elkaar vast naait. Diegene die onze wandtapijten gezien hebben weten dat dit een fors karwei is.

Daar blijft het niet bij. Indiërs zijn gek op pracht en praal. Een wandkleed is in eerste instantie ‘kaal’. Alle pailletjes, kraaltjes en versieringen worden daarna met de hand op het tapijt genaaid. Alleen dit proces duurt al een volle week werk. Gelukkig hebben de makers wel plezier in hen werk. Met trots werd mij getoond hoe precies hen werk was. Ik moest toegeven, ik zou het nog niet in een half jaar voor elkaar krijgen.

Na deze stappen kom je in India niet meer weg zonder iets kopen. Nu was dat voor mij geen probleem. Maar soms, heel soms is toch echt nee… nouja nee. Ik heb velen dozen prullaria naar huis gestuurd waar ik nooit wat mee zal doen. Wie weet komt het ooit nog op de website.

Inmiddels heb ik deze wandkleden naar Nederland kunnen halen. Ik ben zelf ontzettend trots dat ik ze nu kan aanbieden op de website. Nog mooier is dat de mensen bijna altijd onder de indruk zijn. Net als ik staan veel onze klanten versteld van al het werk dat in de kleden zit.